Profilo di wanpen^0^ บ่องบ๊อง Story ^0^FotoBlogElenchiAltro Strumenti Guida

Blog


30 luglio

SSP Reunion

อ่า กระผมนายเคนขอมาทำหน้าที่พ่อ เอ้ย หน้าที่แฟนที่ดีนะครับผม ก็ตอนนี้ยัยบ๊องเค้านอนหลับน้ำลายยืดไปแล้ว เหลือกระผมที่ต้องมาอัพสเป็ซให้ ก็มาอัพรูปให้ยัยบ๊องเค้าละกัน ที่เหลือให้ยัยบ๊องเค้าเขียน แล้วเดี๋ยว Commentator Ken จะมาสมทบ
 
เพ็ญมาแย้ววววว~ จะเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้ฟัง
เมื่อวานก้นัดไปเที่ยวกับเพื่อนเก่าSSPกัน ก้ไปกัน10กว่าคนอ่า
มีเพ็ญ เคน ดวง แตง นะ หญิง ไก่ มิ้น นุ้ย เอก กิต ฝน แย้วก้มีไท่ด้วย
 
ตอนแรกก้นัดเจอกันที่พารากอนอ่าตอน10.30 แต่....
กว่าจะมากันได้ปาเข้าไป11โมงนู้นนนนนน (ความจริงคือเจ๊แกนัดกระผมเจอที่สถานีตอน 10.30 แล้วจะไปเจอเพื่อนได้ไงเนี่ย ห๊า)
พอมาถึงเพื่อนๆก้หิวกันมากมายรวมทั้งเพ็ญ
ก้เยยตกลงไปกินฮะจิบังกัน(รู้สึกตอนแรกที่คิดไว้เป็นSizzlerหน่า)
พอไปถึงร้าน(ตอนนั้นมี8คนเพราะไก่กับหญิง กิตและไท่ไม่อยู่)ก้สั่งกัน
กินไปก้เม้าท์แตกกันไป ไม่ได้เจอเพื่อนเป็นปีแย้วอ่า เยยคิดถึงมากเป็นพิเศษ อิอิ (เหมือนตกนรกทั้งเป็น เมื่อชายเดี่ยวต้องอยู่กับหญิง 5  ดีจายที่ผ่านมาได้)
 
พอกินเสร็จกิตก้มาเจอ...แย้วก้มีplanว่าจะไปร้องคาราโอเกะต่อ
สรุปแย้วก้ได้ไปร้องที่D-Cine(สะกดถูกป่ะวะ)ที่สยามดิสฯอ่า
พอเข้าไปในห้องหลายนาทีอยู่อ่ากว่าจะเลือกและร้องเพลงได้
(ก้มันใช้เครื่องของที่นี้ไม่ค่อยเป็นนี่หว่า แย่วะ!)
หลังจากใช้เครื่องอย่างถนัด เพ็ญก้ยึดไมค์ร้องเพลงกับกิตคะ (ไม่รู้เจ๊เธอเก็บกดอะไรมากมาย เล่นยึดไมค์เลย แถมร้องยังกับชาตินี้จะไม่ได้ร้องเพลงอีกแล้ว หรือพรุ่งนี้โลกจะแตกแล้วงั้นแหละ แล้วประทานโทษนะครับ เลือกเพลงอะไรออกมานี่เจ๊เธอร้องได้หมดเลย เหมือนเป็นจุ๊กบ็อกส์เลย แฟนใครฟะ)
แย้วสักพักไก่กับหญิงก้ตามมา...ที่นี่แหละห้องแตกเยย
แบบว่าเม้าท์กันแตก ห้องดูโคตรวุ่นวายอ่าแต่...สนุกโคตรๆๆ
และแล้วเพ็ญก้ได้เพื่อนมาร้องเพลงเพิ่ม2คน เหอๆๆ (ลืมเล่าด้วยว่า ระหว่างที่ทุกคนออกไปเข้าห้องน้ำช่วงนึง โซฟาจึงว่าง กระผมกับอีไก่ก็กระโดดลงนอนบนโซฟา ทันใดนั้นกระผมก็โดนพระบาทาอีไก่ฟาดพระหน้าของตูเต็มๆเลย สักวันนึงจะเอามันไปนึ่งทำติ่มซำเลย)
 
ร้องกันอยู่2ชั่วโมงในนั้น ระหว่างที่เพ็ญกับกิตร้องเพลง (คู่นี้เก็บกดพอกัน 555+)
เพื่อนคนอื่นๆก้เริ่มที่จะเอากล้องมานั่งถ่ายรูปกัน
ถ่ายกันอย่างในห้องนั้นเป็นสตูดิโออ่า 555+
หลังจากนั้นเพ็ญก้เริ่มอดใจไหวไม่อยู่ ขอร่วมแจมด้วยคน
ก้ถ่ายๆๆและก้ถ่าย555+ มีรูปรวมเพื่อนที่ไปกันด้วย
ถ่ายรูปกันไปเยอะที่เดียวอ่า เพราะมันมีหลายกล้อง (แต่หลังๆดูเหมือนกล้อง 3 ตัวจะมีตากล้องแค่คนเดียวนะ...จะมีใครเล๊านอกจากเคนคนนี้ )
 
พอหลังจากที่ร้องเพลงกันเสร็จ เพื่อนๆบางคนก้เริ่มแยกย้ายกันไปเรียนบ้าง
กลับบ้านกันบ้าง แต่...เพ็ญกับเคนก้ไปดูหนังกันต่อที่พารากอน
ไปดูเรื่อง"โคตรรักเอ็งเลย" รอบ5โมงเย็นอ่า เหอๆๆ
ระหว่างที่รอเวลาก้ไปนั่งคุยกับที่ร๊าก (นั่งคุยหรือนั่งหลับกันแน่หว่า อิ อิ) แย้วก้ดูรูปที่ถ่ายกันไว้
วันนี้เป็นวันที่มีความสุขอ่าได้เจอเพื่อนเก่าที่นานๆจะเจอกันครั้งนึง
ก้อยากบอกเพื่อนๆหน่า"คิดถึงพวกแกมากๆเยยอ่า!!"อิ อิ
 
พอถึงเวลาหนังก้เข้าไปดูกับที่ร๊าก ในโรงก้เปิดแอร์ซะหนาวเยย
เพ็ญเยยต้องการความอบอุ่นมากเปนพิเศษ คริ คริ (คิดเอาเองว่าในนั้นต้องทำอะไรบ้างถึงจะอุ่น เอิ้กๆๆ บอกไว้ก่อนนะเฟ้ย อย่าคิดลึก!)
ตอนแรกดูหนังก้ตลกๆหน่า...แต่ดูๆไปเพ็ญคิดว่านี่หนังผีหรือเปล่าเนี่ย
แต่สุดท้ายแย้วมันคือหนังตลกนั่นเอง แหะๆๆ หนังก้แอบซึ้งนิดหน่อยนะ
แต่ส่วนใหญ่จะตลกมากๆเยย แย้ววันนี้ก้ได้แก้วน้ำที่มีGarfieldด้วย อิ อิ (ไม่บอกเค้าไปอ่าว่าใครซื้อให้ เจ๊อะ)
วันนี้ก้เป็นอีกวันนึงที่ดูหนังแย้วก้มีความสุขอ่า อาจจะเป็นเพราะมีที่ร๊ากอยู่ข้างๆมั้ง หุหุ
 
พอหนังจบก้ประมาณทุ่มนึงแย้วอ่า เพ็ญกับที่ร๊ากก้เยยรีบกลับบ้าน
เพราะมันดึกแย้ว เด๊วแม่จะเป็นห่วง แย้วที่ร๊ากก้มาส่งที่รถไฟฟ้าสะพานตากสิน
และแล้ววันนี้ก้เป็นอีกวันนึงที่มีเรื่องดีๆเกิดขึ้น
 
~คิดถึงเพื่อนๆSSPจังเยย+รักพวกแกทุกคนเยยหน่า~
และก้...เพ็ญรักที่ร๊ากมากๆเยยหน่า จุ๊บๆๆ
 
ทิ้งท้ายก็อยากบอกเพื่อนๆทุกคนว่าเมื่อวานสนุกมากๆ ดีใจที่ได้เจอทุกคนเน้อ และไว้วันไหนว่างๆก็นัดกันไปเที่ยวใหม่ คราวนี้ไม่ไปเกะแล้ว เพราะอะไรเหรอ...โปรดขึ้นไปอ่านด้านบนใหม่ คิดถึงนะเฟ้ยทุกๆคน...แต่คิดถึงที่รักมากกั่ว เอิ้กๆๆ
    
   
 
12 luglio

~~ ความทรงจำที่จะไม่ลืมเลือน ~~

เช่นเดิมนะครับผม ผมนายเคนขอเป็น commentator ละกัน อิ อิ
 
วันนี้อุตส่าห์รีบกลับบ้านเร็วจะมานอนซะหน่อย
ที่ไหนได้....ฝนดันตกหนักซะนี่
หมดอารมณ์เยยอ่า.....แต่ช่างมันดีกว่า
(ถึงฝนจะตก ถึงฟ้าจะร้อง คุณหญิงเธอก็นอนได้อ่ะนะ)
 
เพ็ญจะมาเล่าความทรงจำที่ดีกับวันอังคารที่ผ่านมา
ตอนเช้า9โมงก้มีนัดติวกับอ.จินตนา วิชาฝรั่งเศส เหอๆๆ
ก้มาช้าไปหน่อยนึง...อาจารย์เค้าสอนไปหมดไป1หน้าแย้วอ่า
(วันหลังนู๋จะไม่ไปสายแย้วคะ ==")
ก้เรียนจนถึง11โมงก้เป็นอันเลิก...รู้สึกว่านรกมีจิงก้ตอนเรียนฝรั่งเศสนี่แหละ
(ไอ้ทีตอนไปเรียนล่ะสายเชียว แต่จะเลิกนี่ยิ่งกว่าตรงเวลาอีก)
 
พอเรียนเสร็จก้ไปหาที่ร๊าก เพราะนัดกันไว้แย้วที่สยาม
พอเจอกันปุ๊บเพ็ญก้ลากที่ร๊ากไปหาเพื่อนๆGangเพ็ญที่บ้านหญิงทันที (ก่อนลากไปไม่บอกไม่กล่าวก่อนเล๊ย)
เพราะเพื่อนๆอยากเห็นหน้าตาที่ร๊ากเพ็ญว่าเป็นไงบ้าง อิอิ
(ที่ร๊ากเพ็ญน่าร๊ากช่ายมั๊ยหละ?) แหะๆๆ (น่ารักตายยยล่ะ)
ก้นั่งคุย เม้าท์กัน แย้วก้กินข้าวเช้านิดหน่อย
แต่แบบว่า....เพ็ญทานข้าวไม่หมดอ่า(เป็นไปได้ไงเนี่ย)ไม่น่าเชื่ออย่างแรง!!
แต่อาจจะเป็นเพราะมีที่ร๊ากอยู่ข้างๆ...เยยอิ่มอกอิ่มใจมากไปหน่อย 555+
 
หลังจากนั้นไม่นานเพ็ญก้แยกย้ายกับลูกพีช พอลล่า มะปราง แย้วก้โบกี้
เพราะว่ามีนัดต้องไปเอาหนังสือภาษาไทยของอ.ลำพูน (วันนี้แอบมีนัดเยอะนิดนึง)
เพ็ญก้เดินไปกับที่ร๊าก มีความสุขมากๆเยยอ่า (โอ๊ย! อยากหยุดเวลาได้จัง) (นี่คุณหญิงเค้าแค่เดินไป Anopco ก็มีคววามสุขแล้ว เราเองยังไม่รู้เลยเค้ามีความสุขตรงไหนฟะ)
พอไปถึงANOPCOก้ไปนั่งรอพี่อโนสักพัก และแย้วพี่อโนก้ลงมาพร้อมพี่เกม
 
เพ็ญก้แนะนำที่ร๊ากให้กับพี่อโนแย้วก้พี่เกม แต่..............
พี่เกมดันสายตาสั้น เยยทักที่ร๊ากเพ็ญเปนพ่อเพ็ญซะงั้นอ่า 5555+(ยังดีนะแค่พ่อ ดีไม่เรียกปู่ไปซะเลย หน้าตูแก่ขนาดนั้นเลยเรอะ)
หัวเราะจนท้องแข็งเยย ไม่ไหวนะเนี่ยพี่เกม อับอายไหมเนี่ย?
แย้วสักพักเพ็ญก้แนะนำที่ร๊ากให้กับโรส ไอซ์ ปูน กิ๊ฟ และอีกมากมาย
เพราะแต่ละคนอยากจะเห็นหน้าที่ร๊ากเหลือเกิน อิ อิ (คิดว่าคงผิดหวังแหงมๆ T-T)
 
พอได้หนังสือเสร็จเพ็ญกับที่ร๊ากก้ไปพารากอนกันต่อ
แย้วก้ตกลงว่าจะดูหนังกันแต่ดันไม่รุจะดูเรื่องไรดี
เพราะเรื่องที่น่าดู ดันดูไปหมดแย้วอ่า ก้คุยกันอยู่แป๊ปนึง
ก้ตัดสินใจดู Silent Hill ตอนแรกแบบว่าเพ็ญไม่อยากดูเยยอ่า
กลัวผีอ่า หนังน่ากลัวมาก แต่สุดท้ายก้ต้องดูอยู่ดีอ่า (กว่าจะให้คุณหญิงเธอดูหนังเรื่องนี้ได้นี่แทบไหว้เลย กลัวอะไรไม่รุ มีเคนอยู่ข้างๆทั้งคน อิ อิ)
 
ซื้อตั๋วเสร็จก้ขึ้นไปชั้นโรงหนังอ่า แย้ว..ที่ร๊ากก้แวะเติมพลัง (ขืนไม่เติม กระเพาะกำเริบแน่)
เพ็ญก้ไปนั่งเปนกำลังใจให้อยู่ข้างๆ(รู้สึกจะทำท่านอนนะ)
แย้วก้นั่งคุยกัน แกล้งกัน คิดแย้วขำอ่า (อยากเกาท้องที่ร๊ากอ่า555+)
พอถึงเวลาเพ็ญกับที่ร๊ากก้เข้าไปดูหนังกัน
 
ตอนดูหนัง จากหนังที่น่ากลัวก้ไม่กลัวอีกต่อไปเพราะมีผ้าห่มให้ปิดตา 555+ (ทำไมไม่บอกต่อล่ะว่าหลังจากปิดตาทำอะไรต่อ เอิ้กๆๆ)
ตอนอยู่ในโรงหนังให้เพื่อนๆคิดเอาเองนะ อิ อิ เพ็ญไม่บอกหรอก (ไม่บอกหรอก เอาเป็นว่าเล่นเอาดูหนังไม่รู้เรื่องเลย ก๊ากกๆๆ)
แต่เพ็ญรู้ว่าเพ็ญมีความสุขมากๆๆเยย มากกว่าตอนดูPirateฯอีกอ่า
ไม่รุที่ร๊ากจะมีความสุขไหมหน่า.....(ถ้าไม่มีก็แปลกแว้ว)
 
พอหนังจบเพ็ญกับที่ร๊ากก้ไปเดินดูของกันนิดหน่อย
ที่ร๊ากก้ได้ซองใส่มือถือ ส่วนเพ็ญไม่ได้อะไรอ่า
เพราะไม่รุจะเอาอารายดี ยังไม่ค่อยถูกใจเท่าไร
พอเดินไปLOFTที่สยามดิสฯก้ไปเจอMP3มิกกี้ เม้าส์อ่า น่าร๊ากอย่าบอกใครเยย
(อยากได้มากๆเยยอ่า แต่ต้องเก็บตังก่อน)
 
หลังจากเดินกันอยู่นาน จนเริ่มเมื่อยขาแย้วท้องก้เริ่มร้อง
เพ็ญกับที่ร๊ากเยยไปหาของกินกัน แย้วก้ไปกินฮะจิบังกัน
นั่งกินกันไป มองกันไป 5555+ หวานจนน้ำตาลอายเยย(เว่อร์ไปป่าวหว่า) (จ้องกันจนน้ำซุปที่เค็มๆกลายเป็นน้ำหวานเจี๊ยบเลย)
ทานเสร็จก้ขึ้นBTSอ่า แต่ก่อนจะกลับก้ขอนั่งคุยกันแป๊ปนึง
ไม่รุทำไมมีเรื่องให้คุยกันเยอะแยะไปหมดเยยอ่า
ไม่อยากกลับบ้านเยยอ่า....อยากอยู่ใกล้ๆที่ร๊ากตลอดเวลาเยย
ที่ร๊ากตัวก้อุ๊นอุ่น อยู่ใกล้ๆเยยได้รับความอบอุ่นไปด้วยเยย แหะๆๆ (เออ แล้วคุณหญิงเธอรู้ได้ไงน๊อว่าตัวอุ่น อิ อิ คิดๆ แต่ห้ามคิดลึกนะเฟ้ย)
 
คุยกันจนเห็นว่าควรจะกลับบ้านได้แย้ว ที่ร๊ากก้มาส่งที่สถานีสะพานตากสินอ่า
(เอาไว้วันหลังจะพามาหาแม่นะจ๊ะที่ร๊าก) (ให้มันจริงเต๊อะ)
แย้วเรื่องราวของวันอังคารก้จบลงอย่างHappy Endingคะ
กลับถึงบ้านแย้วหมดแรงเยย เหนื่อยมากๆอ่า
แต่ไมเปนไรถึงมันจะเหนื่อยแค่ไหน แต่มันก้คุ้มค่ามากๆเยยอ่า
เพราะมันได้ใช้เวลากับคนที่เรารักและคนที่เค้ารักเราอย่างแท้จิง
 
PS:  จู๊บ~~~~นี้เป็นสัญญา ว่าเพ็ญจะรักเคนคนเดียวตลอดไปจ๊ะ
(จุ๊บนี้ใช่จุ๊บเดียวกันกับใน...เปล่าน๊า อิ อิ)
        ที่ร๊ากดูแลตัวเองดีๆด้วยนะคะ เพ็ญเปนห่วงมากๆเยย    อย่าลืม!ทานยาด้วยนะ เด๊วจะได้ไม่ปวดท้อง (หายแว้ว ไม่ต้องกินยาแล่วเด้อ)
 
อ่ะ comment มันบนนี้เลย อิ อิ แต่ก็อยากบอกเหมือนกันว่าวันอังคารมีความสุขโคตรๆเลยโว้ยยย อิ อิ มีนางพยาบาลน่ารักแถมใจดีคอยดูแลถึงหายไวไงจ้ะ จุ๊บๆ
03 luglio

~HaPpY 3rd AnNiVeRsArY FoR oUr LoVe~

ก่อนที่ทุกท่านจะอ่านด้านล่างนั้น กระผมนายเคนขอเขียนแทรกของยัยบ๊องระหว่างที่เค้าเล่าละกัน โดยจะใช้สีอื่นกำกับไว้ จะได้รู้ว่ากระผมเป็นคนพูดอยู่ อิ อิ รับรองมีฮาเด้อ
 
จะเริ่มต้นอย่างไงดีหว่า.....มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะมากเยยอ่า
เอาเป็นว่า...ขอเริ่มเรื่องย้อนไปวันที่2ที่ผ่านมานะ (ไม่งั้นจะย้อนไปวันไหนล่ะนี่)
 
วันที่2 กรกฎาคมนี้เป็นวันที่เพ็ญนัดไปเที่ยวกับเคน
เป็นวันที่ตื่นเต้นที่สุดเยย เพราะเพ็ญไม่ได้เจอเคนมาตั้ง2ปี (กระผมเองก็ตื่นเต้นง่ะ ก็เล่นไม่ได้เจอกันตั้งสามปีนี่หน่า)
เป็นใครก้คงจะต้องตื่นเต้นเนอะ แหะๆๆ
พอถึงเวลาที่นัดเพ็ญก้ไปรอเคนอ่าที่Siam Center
ตอนก่อนจะเจอกันเคนโทรมาบอกว่าหลงแย้วไม่รุอยู่ไหน (ปายบอกเค้าทามมายว่าหลง อายเค้าง่า ก็ไม่ได้มานานนี่หน่า เลยหลงอ่า)
เพ็ญก้เปนห่วงแทบแย่...ที่ไหนได้ดันอยู่คงละฝั่ง 555+
 
พอเจอกันแย้วก้ไปนั่งคุยกันนิดหน่อย
ตอนแรกเพ็ญนึกว่าเพ็ญจะไม่กล้ามองเคนแย้วอ่า มันรู้สึกหน้าเริ่มร้อน (เจ๊เค้าหมายถึงว่าอายน่ะ เอิ้กๆๆ)
แต่สุดท้ายก้มองหน้าที่ร๊ากจนได้ อิอิ (เห็นที่ร๊ากแย้วมีความสุขจัง) (นับวินาทีที่จ้องหน้าได้เล๊ย)
ก้คุยกันอยู่สักพัก แย้วก้คิดได้ว่าต้องไปจองตั๋วหนังนี่หว่า
เพ็ญกับเคนก้เยยเดินไปพารากอนเพื่อจองตั๋วหนังเรื่อง SUPERMAN RETURNS
ตอนเดินไปก้ได้ไออุ่นจากมือที่ร๊ากด้วย (แอบเขิลลลล)
พอจองเสร็จก้ไปนั่งที่โซฟาตรงโรงหนังอ่าตั้งแต่ประมาณเที่ยงถึงเวลาดูหนัง13.15น.
ตอนคุยกันแอบอยากหยุดเวลาได้จัง มันมีความสุขซะเหลือเกินอ่า
คุยกันไป หัวเราะกันไป ยิ้มกันไป งอนกันบ้าง (เข้าใจคนมีความรักยังจ๊ะ)อิอิ (เข้าใจแล้วจ้ะ อิ อิ)

พอถึงเวลาเพ็ญกับเคนก้เข้าไปในโรงหนัง........
หลังจากนั้นก้คิดเอาเองนะจ๊ะ อิอิ (อย่าคิดลึกนะเฟ้ย)
แต่ขอบอกว่าเพ็ญดูหนังรู้เรื่องอ่า......ไม่เสียดายตัง แหะๆๆ (แต่ทำไมเคนดูหนังมะรู้เรื่องอ่า เอิ้กๆๆ)
 
หลังจากนั้นเพ็ญกับเคนก้ไปเจอพี่ตุ้มที่true shop
แย้ววันนี้พี่ตุ้มก้เลี้ยงข้าวเพ็ญกับเคนด้วย
ขอบคุณมากนะคะพี่ตุ้มที่ช่วยเลี้ยงข้าวน้อง2คน 555+ (ขอบคุณเช่นเดียวกันคับ)
ตอนจะกลับบ้านดันฝนตกอ่าเยยนั่งคุยกับเคนอีกที่BTS
สรุปว่าวันนี้เพ็ญมีความสุขที่สุดเยย เป็นความทรงจำที่ดีอย่างมาก
 (เช่นเดียวกันจ้ะ)
 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
 
วันนี้3 กรกฎาคม 2549
 
วันนี้เป็นวันที่เพ็ญและเคนคบกันเป็นแฟนครบรอบ3ปีแย้วจ้า
ถึงแม้ว่าวันนี้เราจะไม่ได้ไปเที่ยวกัน แต่...
เราก้โทรคุยกันเนอะที่ร๊าก แค่นี้ก้พอแย้ว
ไม่ต้องมีไรมากมาย ขอแค่ให้เรา2คนรักกันอย่างนี้ไปนานๆ
เพ็ญก้มีความสุขมากแย้วนะคะที่ร๊าก
ตลอดเวลาที่เราคบกันมีทั้งสุข ทุกข์ เศร้า เหงา ปนกันไป
แต่เรา2คนก้ยังรักกันเหมือนเดิม....ไม่เคยเปลี่ยน
เพ็ญมอบหัวใจไว้ให้เคนคนเดียวแย้วนะ ดูแลหัวใจเพ็ญให้ดีนะคะ จุ๊บๆๆ
ที่จิงก้ไม่รุจะเขียนไรดีอ่า..แบบว่าความรู้สึกมันเกินกว่าที่จะบรรยายจิงๆ
ขอบคุณสำหรับความรักที่เคนมีให้เพ็ญนะ ขอบคุณที่ดูแลเพ็ญเสมอต้นเสมอปลายอย่างนี้
ที่ร๊าก....ที่ร๊ากสำคัญกับเพ็ญมากหน่า (ถึงเพ็ญไม่บอกเคนก้รู้เนอะ)
เอาเป็นว่าเขียนไว้แค่นี้ดีกว่า รอให้ที่ร๊ากมาเขียนตอบ แหะๆๆ
 
~ เพ็ญรักเคนคนเดียวไม่เคยเปลี่ยนและจะไม่เปลี่ยนแปลงจ๊ะ ~
 
 
ตาผมมั่งละเน้อ เขียนมันตรงนี้แหละ
 
ตลอดสามปีที่คบกันมานั้น ไม่มีเวลาไหนเลยที่ไม่เคยคิดถึงยัยบ๊องเค้า เพราะความต๊อง ความแก่น ความขี้หลงขี้ลืม แล้วก็ความน่ารักที่ทำให้ที่รักเป็นผู้หญิงที่เหมาะกับเคนที่สุดแล้ว(ก็เล่นปราบเคนซะอยู่หมัดเลย ทั้งตัวและหัวจาย ก๊ากกก) เพ็ญเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เข้าใจความรู้สึกเคน ไม่ว่าเคนจะมีความสุข ทุกข์ ทุกครั้ง ทุกอารมณ์ จะมีเพ็ญอยู่ข้างๆ ตอนนี้เคนอยากจะทำสิ่งนั้นตอบแทนบ้าง อยากจะอยู่ข้างๆที่รักทั้งเวลาสุขและทุกข์ และที่ขาดไม่ได้เลยคิดมอบความรัก และความห่วงใยที่มีให้ยัยบ๊องคนเดียวนะจ้ะ
 
~เคนยังไงก็รักเพ็ญไม่มีวันเปลี่ยนแปลงจ้ะ)